جعفر شهرى باف

207

طهران قديم ( فارسى )

شش و سل را مفيد و تشنگى را رفع و تبهاى تند گرم را فرو نشانيده ، مزاج را لينت داده ، التهاب را فرو مينشاند . عصاره يعنى آب او كه نپخته بدست آورند با شكر بيمارى يرقانى را نافع و سنگ مثانه را ريخته ، شاش‌بند را فايده كرده هرگونه رنج و مرض حار را اعانت و بهبود مىكند . چون اسفناج را با باقلا پخته بخورند رنج نزله يعنى سينه‌دردى را كه پس از زكام حاصل شده باشد بهبود بخشيده و ضماد پختهء او كه اسفناج پخته را كوبيده بگذارند درد مفاصل گرم را سودمند و ورم موضعى را رفع و گذاشتن آن بر پشت زهار ادرار بسته را باز نمايد . ضماد خام اسفناج كه آن را كوبيده ببندند ورم حار را رفع و سر دمل را باز و زهر نيش عقرب و زنبور را بيرون آورد و ضماد پختهء او كه با سفيدآب قلع مخلوط كنند و بمالند يا ببندند سوزش و جوش‌هاى سوزش‌دار بدن و اين گونه مضرات را مفيد مىباشد . خوردن هربار يك قاشق چاىخورى از تخم كوبيدهء او درد امعاء و احشاء و روده و معده را كه از گرمى و حرارت باشد رفع و تبهاى گرم را دوا و شيرهء او كه كوبيده خيسانده شيره بكشند جهت تب دق ( تبى كه از غم و غصه عارض شده باشد ) و سل و امراض سينه و شش بىمانند و پختهء تخم او جهت ورم‌هاى داخلى و خارجى و لينت مزاج و ورم‌هاى سفت مفيد مىباشد . خوردن اسفناج مضر حال رطوبتىها و سردمزاجها كه در صورت رغبت بايد آن را با روغن بادام يا زيتون و دارچين پخته تناول نمايد . مقدار خوراك از عصاره او هربار يك قاشق غذاخورى و از تخم او يك قاشق چاىخورى يا مرباخورى و در صورت غذا تا حد تمايل طبع و در ضمادات باندازهء كفايت مىباشد .